Fırsatları Kaçırmayın - Fırsatınızı Kendiniz Yaratın -1-

Fırsatlar hayatımızın herhangi bir anında  haberimiz olmadan çıkarlar ve sadece şanslı kişiler bunu fark ederler kimisi karşısına çıkan fırsatını kaçırmamak için çabalarken kimi kayıtsız kalır.Buradan yola çıkarak söylemeliyim ki hayatınızda fırsatları kaçırmayın fark ettiğinizde yakalayın ufak gibi görünen fırsatlar hayatınızı değiştirmek için büyük bir adım olabilir.
Kimsenin kimseye ikinci bir şans vermediği günümüz dünyasında süregelen adaletsizlik ve yozlaşmışlık o kadar bunaltmıştı ki bir gün karar verdim; Bana sunulan fırsatları değerlendiremediğim ve kaçırdığım için kendime çok kızdığım bir dönemde şans eseri yolum Ankara -Balgat Hayvan Barınağı yakınlarına düşmüştü tabela yı gördüğüm anı dün gibi hatırlıyorum. Ancak bilinç altı öyle farklı bir mekanizma ki bizden habersiz bilgi toplayıp irdeleyip karar verebiliyor.Soğuk Ankara kışlarından birinde 2005 senesi ocak yada şubat ayıydı tam hatırlayamıyorum dolmuştan indiğimi ve tabelaları takip ettiğimi hatırlıyorum gittiğim yerde yapacağım şeyi de tam olarak bilmiyordum ki içeri girdiğinizde bir şey düşünemiyorsunuz binlerce sahipsiz köpek padoglar da kümeler halindeydi.Görülmesi insanlığımızı keşfettirecek bir manzara  yaşam alanlarını betonarme binalarla süslediğimiz doğal yaşantılarına imkan tanımadığımız yeryüzündeki ev arkadaşlarımız, bizim onları istemememiz  üzerine toplanarak kontrol altına alınıp yaşam alanları daraltılıp sağlık problemleri giderilmeye fişlenerek kısırlaştırılarak sayısız zulmettiğimiz hayat arkadaşlarımız.Bizlerin onlardan daha fazla yaşam hakkı olduğuna kim inandırdı bizi, bizi üstün kılan  onları hiçe saydıran neydi kendi egomuz muydu bilemeyeceğim. Hiç aklımda yokken birine ikinci bir fırsat vermenin hayatta kendi fırsatını yakalamanın bir yolu olduğunu öğrendim.Bu dünyada sevgisi hiç bitmeyecek vefanın anlamını sizlere hatırlatacak yeniden öğretecek konuşmasa bile çok şeyler anlatacak birisi. Bunları o an düşündüğümü söylersem  sizi aldatmış olurum bu söylediklerimin hiç birini düşünmedim sadece tabelayı gördüğünüzü ve oraya gittiğinizi düşünün aklınızdaki tek şey  etrafınızı gözlemlemek.
Bir yada İki saat dolaştıktan sonra bir görevliye padogların içine girip giremeyeceğimi sordum oda ancak gençlerin bölümüne sokabileceğini söyledi daha çok ikna ettim diyebilirim, öyle ki sizin etrafta dolaştığınız o an bütün köpekler biliyor ve ilgi göstermeniz için tel örgülere hücum ediyorlar öyle bi görüntü ki ancak daha önce öyle görmüş biri şaşkınlığını gizleyemez yada kayıtsız kalabilir benim farklı bi düşünce yapım var, etrafımı incelerken meraklı bakışları olanları tespit edip onların beni incelemesini ve benimde onları incelememi severim bütün köpeklerin beni süzdüğü çığlık çığlığa bağrıştıkları bir anda gözünün ucuyla uzak padoglardan birinde  benim aksi yönümde buluna ve kesinlikle bana ilgi duyan köpeklerin etrafında olmadığı yanlız kalmayı tercih eden 5-6 aylık bir köpek . Çok asil, asilliği duruşunda diğer bütün köpekler tel örgülere benim olduğum tarafa hücum etmişken o tam aksi köşede tek başına  benim aksi yönüme doğru çevirdiği uzun yüzüyle tam anlamıyla asil.Belli ki halinden memnun değil bıkmış belkide umut etmekten hatta yaşamak tan belkide yüzünden asalet akarken gözleri hep kaçamak bakışlar atıyordu, fark ettim seni  ilgi göstermiyorsun gibi gözükebilir ama gözünün ucuyla beni takip ediyorsun,Padogu açtırıp içeri girmeye karar verdim uzun  bir çizme verdiler ne olur ne olmaz izdiham yaşanırsa önlemimizi alalım diye.Ve nihayet içerdeyim inanılmaz bir görüntü bir heyecan üst üste çıkıp yüzümü yalamaya çalışan ellerimi kollarımı yalayan koklayan havlayan, zaman geçtikçe alışacaklarını düşünüyorsanız benim gibi yanılırsınız bitmeyen bi ilgi bitmeyen bir yalvarma söz konusu kayıtsız kalmak imkansız  oradan tek çıkış biletleri sizsiniz neler  yapabileceklerini tahmin bile edemezsiniz emin olun hepside aynı sevgi aynı ihtiyaç aynı ilgi için uğraşıyor adım atmanız ancak büyük çabalar ile mümkün sizi bırakmak istemiyorlar, Lakin sorulması gereken soru başka neden hala gelmedi o hale gözlerinin ucuyla süzmeye devam ederken neden hala yanıma gelmiyor? şansını denemiyor? Neden? Karar verdim demiştim ya verdiğim kararın ne olduğunu dolmuştan indiğimde bilmiyordum fakat o an itibariyle biliyordum.Adım kadar emindim üzgünüm diğer kuçular sizi ziyarete tekrar gelicem fakat bugünün şanslı köpeği arkadaşınız...Kucağıma alırken onu bağırışmalar hat safhadaydı yukarı kaldırarak diğer arkadaşlarının hışmından koruduğum ve zar zor dışarı çıkarabildiğim o anları her hatırlayışımda iliklerime kadar irkiliyorum.Evet şimdi ne olacak bakalım korkma bende küçük şey  dediğimi hatırlıyorum, Veteriner hekim'e gidip kontrollerini yaptırarak çıkış işlemlerini tamamlamam gerektiğini öğrendim. Ne yapıyorum ben...O dakikalarda ne yaptığımı sorgulayabilecek durumda değildim ses tonunuzda heyecanınızın verdiği hafif çatlak  ve titrek bi tınısı vardır ya konurken sanki her kelime düğüm düğüm olmuş zoraki çıkıyor ben bu haldeyim ya sen ufaklık.?...........