Daisy'nin Kurtuluşu 2

.....Veteriner Kontrolünden sonra ancak çıkış işlemlerini gerçekleştirile bileceklerini öğrendikten sonra bir an çıkmak için koşar adımlarla oradan oraya kucağımda daisy ile koşturuyordum. Veteriner hekimin bana yardımcı olmak için özel bir alaka gösterdiği ortadaydı lakin Çankaya belediyesi görevlileri çuvallar içinde yaralı bir pitbull getirdi acil bir durum olduğu belliydi ameliyatlık... tam giderken bir an geri dönüp veteriner ben size mavi boyanın hastalık taşıdığını söylemeliyim ''Getirdiğiniz köpek barınak öksürüğü yani ''Kennel Cough'' hastasıdır tedavisi çok zor ve meşakatli daha sağlıklı bir köpeği sahiplenmenizi öneririm'' diyerek ameliyata girdi. Hayat öyle bir oyun oynuyor ki sizin karşısında ancak nutkunuz tutuluyor; gözlerinin içine baktığımda içime akan bütün benliği ile o hasta yavrucak bana kalmıştı kaderi benim elimdeydi orada kalması halinde bakımsızlık ve çevre şartlarından dolayı ömrünü hemencecik tamamlayacağı kesindi. 2 saate yakın orada öylece bekledim çıkış işlemi yapmaya karar verdim ancak nasıl kime gitsem padoga geri götürün başka bi tane alın daha küçük daha sevimli, lafa bak neden ???? Şimdi anlıyorum bütün köpekler üstüme atlarken senin neden uzaktan izlediğini ölümü beklediğini şimdi anlıyorum, Korkma küçük şey ben yanındayım, Ney'le karşı karşıya olduğumu anlatmaya uğraşırlarken kelimelerinin havada uçuştuğunu anlamaları biraz zaman aldı inatçıydım ve barınaktan çıkmak istiyordum artık.Sinirlerim darma dağın olmuştu biraz sesimi yükselterek normal sağlıklı bir köpeğin çıkış işlemlerini yapıyor gibi yapmalarını tedavisini üstleneceğimi söyledim.Öyle bi tedavinin olmadığını söylemeye çalıştılar ama anlamak istemedim o günlerde, karnesini almayı başardım.Şimdi nasıl gidicez eve tabiki taksiyle!!!Hoş geldin ''Daisy'' evine!.Eve geldiğimde günlerce uyuyacağını tahmin etmemiştim sürekli uyuyordu yemek yese kusuyor öksürük krizlerine giriyor helak oluyordu tabi bende bir süre gece bayılana kadar ayakta kalıp sabah uyandığımda sıçrayarak daisynin nefes alıp almadığını kontrol etmekle geçirdim. Kimsenin böyle bir duyguyu yaşamasını istemem her gün ölmek gibi birşey, eğer bu böyle giderse artık çok geç olacak farkındaydım.Veterinerleri gezdim yemek yememesi bir sorundu kusmasıda, Damar yolunu açıp serum verilmesi gerekiyordu biraz toparlaması için. damar yolunu açtırdım evde kendim serumunu bağlayarak takip etmeye başladım kusması biraz daha rahatsız edici dedi veterinerimiz, değişik bi ilaç verdi bu üst solunum yolunu toparlayacak ilaçlar sıra sıra olmaya başladı, ülser başlangıcı olduğunu öğrendik aman allahım dedim ben neye bulaştım böyle; Çok büyük bi söz verdim, yerine getiremeyeceğim türden. Bir süre böyle devam ettik yemesi düzeldi. Midesindeki ülser başlangıcı biraz daha iyiydi,derken herşey gene tersine döndü girdiğimiz bu savaş çok yorucu bir o kadar da zordu bu zor savaşta tek başıma galip gelemeyecektim çünkü öyle bir ilaç gerekiyordu ki 1 haftalık tedavisi nerdeyse benim 2 aylık maaşım kadar dı.Yardımını esirgemeyen hayvan sever dostlarımızı hiç unutmadık sağolsunlar internetten başlattığımız yardım çağrısına cevap türkiyenin bir çok yerinden yankı buldu hatta almanyadan da kimisi ilacı soğuk buz presinde uçak kargoyla gönderdi kimisi parasını herkese teşekkürler uzunca bir hayat yaşaması için yaptığınız bu iyilikler hiç unutulmadı.Daisy de bize bunun karşılığını savaşarak verdi gençlik hastalığını yendi kennel cough' ı yendi ülseri yendi, aralarında en zor olan Solunum cihazıyla olan 1 seneye yakın tedavimiz di eve özel solunum cihazı alıp astım hastalarına uygulanan tedaviyi aynen uyguladım daisy'e. Sağolsun ümitköyde bir veteriner hanımın eseridir o'da öksürük gitti yerine koşup oynayan mükemmel bir kız çocuğu geldi.Yaşadıkları sanki davranışlarını değiştirmiş karakterini etkilemiş senin benim gibi bir insan dı sanki oturur bir şeyler düşünürsün ya işte öyle bir tavrı karşınızda köpekte görmek sizi şaşırtmazmıydı beni hayretler içinde bırakırdı ve hala bırakıyor bazen o kadar zeki olmayabilir diyorum. Yüzüme vurur gibi aksini ispat ediyor.

Bazen Olacakları Yönetemezsiniz Daisy -3-

Bazı an olacakları önceden kestirmeniz sizin iradenizde değildir ne kadar plan yaparsanız yapın hayatın sizin için önceden hazırladığı planı oynarsınız.Değiştirmek istemeniz bile sizin dışınızda yapılan planın bir parçasıdır; Öyle dir ki sistem sizden bağımsız yürümekte ve her ne olursa olsun işlemektedir.Bile bile müdahele etmek istesenizde edemezsiniz tıpkı Daisy' i almaya gitmemin bir tesadüf oluşu rastlantılar silsilesi ile sahiplenişim zorluklara rağmen hayatta kalmış olması mükemmel işleyen bir planın küçük bir parçasıdır.Bunu göz ardı etmek var olan herşeyi inkar etmek anlamına geliyor. İmkansız olan bir şey oldu ve herşey mükemmel gidiyordu...İş ve okul hayatımın ani çöküşü ile birlikte askere gitmem söz konusu olduğunda ise sorumluluk almanın ne demek olduğunu tam anlamıyla kavramış bulundum hayatın içinde bir başka canın tüm sorumluluğu sizle iken kime nasıl güvenir bırakıp gidersiniz bunun anlamı biraz karmaşık hele ki sağlık problemi olan birini nasıl olurda bırakabilirsiniz.Hele bir de haddinden fazla acı çektiyse aklımın bir ucunda kalıcaksın daisy elveda gitmeliyim...Uzunca bir süre ayrı kalacağız , başıma gelecekleri biliyordum o yüzden askere gitmeden onu izmir'e ayvalığa getirdim.Şehirden daha uzak daha rahat bir ortama sahip kaz dağlarının eteklerinde bol oksijen bol güneş açık alanı müsait diye,hazır ol kızım trene biniyorsun.Kiraladığım yataklı vagonda uslu uslu oturan mola verdiğimiz istasyonlarda dışarı çıkıp dilediği gibi koşturan daisy kalkma vakti usulca vagonuna geri döndü desem.Bu güne kadar bana en az zorluk çıkarma eğilimi içindeydi istesede istemese de sorsak belki gelmeyi istemeyecek fakat mecburen geliyor çünkü bana güveni tam.Neyse uzun bir yolculuktan bahsediyoruz barınaktan başlayıp ölmek üzereyken ülkenin bambaşka bir yerine yaptığı yolculuktan bunu onun tarafından incelemek anlamak lazım her ne kadar köpek diyip geçsek te işin aslı öyle değil onlarında öncelikleri onlarında beklentileri var bunlar ne dir? Diye düşünmek lazım trene binen bir köpek korkar çünkü hareket halindedir ve nereye gittiğini anlayamaz sürekli koku almaya çalışır heyecana kapılır... Bunlar onun içinde büyük adımlar.Bir şekilde izmire gelebildik trendeki görevlilerin gönlünü kazanarak birazda şansla sağ salim izmire vardık ama bu yolculuğumuzun başlangıcı idi , bir süre burda kalıp yerine alışmaya başlamışken ben askere gittim.Doğal olarak benim kendisini terk ettiğimi düşündüğünü sanıyorum kısırlaştırılmamış olması da ayrı bir problem di zira sağlık problemleri yüzünden kısırlaştırılması doğru değil demişti veterinerimiz zaten oldukça sağlık problemleri vardı, bu sebepten dolayı kısırlaştırmamıştım ben askerdeyken ailemin bana daisy'nin kaçtığını söylememesi ayrı bir sorundu bunu beni üzmemek için yapmış olsalar bile üzücüydü ve benim açımdan katlanılamaz dı. Zaman geçti ve ben asker den gelip daisy 'i sorduğumda şurda burda diye oyalamaya çalıştılar lakin bu o kadar basit değildi Bir işte çalışmaya başladım yaşamaya bile vakit ayıramıyordum öyleki hiç bir özel duruma müsait değildim. Çalıştım çabaladım bir kaza(belkide bir şans eseri işimden ayrıldım).Ancak vakit bulabilmiştim askerden geldikten 1 sene sonra aradan geçen 2 sene de öldümü yaşıyormu ne yer ne içer benim için varlığı bu kadar önemli olan Daisy için sorulan bu sorular çok önemli bir okadar da şaşırtıcıydı cevapları hakkında herkes bir yorumda bulundu...Daisy nerde ne yapıyor kaçtı dediler nereye gider uzun senelerdir tanıdığım coğrafyada kaçtı dedikleri her yeri aramaya karar verdim bu öyle basit bişi değildi yaklaşık 2 büyük ilçe ve bir çok kaza' yı kapsayan bu arama nerdeyse 800-1000 km lik bir mesafe ediyordu her yeri aramalı doğru hareket etmeliydim ya öldüyse .... ya bir araba çarptıysa ya hastalıktan yorgun düştüyse, bu soruları ömrüm boyunca sormaktan sa geç olmadan cevap aramalıydım. Nerelere bakmam gerektiğini düşündüm en başından başladım en yakın siteden ordakiler bir süre gördüklerini beslediklerini sonra başka bir köpek sahibinin ilgi gösterdiğini bir köye götürdüğünü bir süre baktığını buldum o köy yaklaşık 40-45 km uzaktaydı gittim.Aynı gün kişiyi buldum ne olursa olsun arayacaktım.Sorularıma istediğim cevapları bulamadım bir çiftliğe verdiğini şimdi o çiftliğin kapatıldığını öğrendim Kanımın fokurdadığını hala hissediyorum...Sağlığı yerindeydi en azından hala kaza bela ile karşılaşmamış diye kendimi avuttum bir süre daha aradım civar köylere yaptığım ufak geziler le araştırmaya devam ettim öyle ki daisy e benzeyen köpekleri bulmak belkide yavrularının izini bulurum düşüncesiyle her yeri aradım taradım Bergama Barınağına Ayvalık küçük köy hayvan barınağına ve en son dikili hayvan barınağına baktım öyle ki Dikili son durağımdı artık ümitlerim tükenmiş moralim yerle bir olmuştu son umudum dikili barınağında Onu göreceğimi hiç ummuyordum sadece gittim en azından çabaladım demek için yola koyuldum o gün sabah uzun bir yol du ve hatta kaza yaptım belkide geri dönecektim arabayla yaptığım ufak kaza beni geride döndürebilir di yılmadım gittim....Meğer kader beni sınıyormuş gittiğimde 1km uzaklıkta gördüğüm padogların içinden daisy'nin bakışlarını ayırt edebiiyordum desem...Bana bakıyordu..Geldiğimi gördü dedim içimden gerçekten öyleydi daha diğer köpekler farkına varmadan bana bakıyordu hep o yolu gözlediğini adım gibi biliyorum gelecek sahibim bir gün burdan gelecek diye düşündüğünü biliyordum!!! Geldim.. diye hıçkıra hıçkıra çıkan bir sesim var dı arabanın içinde bir yandada ya o değilse diyordum ama bir yanım orda olduğunu hissetti Bunu bütün varlığımla anlıyordum.Daha önce yaşamadığım bir duygu bu evet kesinlikle o olmalı yaklaştım arabayı park ettim uzaktan gördüğüm kafesi bulmaya çalışıyordum ki göz göze geldim...Daisy olmalı başka bi köpek olamaz uzun süredir görmesemde hissettiğim o! her halini bilirim biraz olgunlaşmış ama o daisy biliyorum!!!Seslendim onun anlayacağı bir kaç bişi söyledim önce anlamadığını sandım sonra bakışları hareketleri o kokumu alıp emin olduktan sonra yaptıklarıydı beni kendine düşkün eden size ne anlatsam boş size kilometrelerce uzaktan benim kokumu aldığını orda ilk onu aldığım gün kü gibi beklediğini ama bu sefer gelceğimi bildiğini söylesem inandıramam ama inanın ki öyle beni gördü ve herşey bir anda değişti seni çıkarıcam burdan dedim çünkü görevli kimseyi bulamadım bunca köpek aç susuz barınakta kaderlerine terk mi edilmiş....Belediyeye yaptığım o günkü ziyarette muhatab bile bulamadım onlarla ilgilenen bir kişi olduğunu onunda sabah erken saatte gelip yemek verdiğini öğrendim....Hala açtıracak kimseyi bulamadım geri dönüp tellerin ardından veda ettim gelip seni alıcam merak etme Daisy!.