Bazen Olacakları Yönetemezsiniz Daisy -3-

Bazı an olacakları önceden kestirmeniz sizin iradenizde değildir ne kadar plan yaparsanız yapın hayatın sizin için önceden hazırladığı planı oynarsınız.Değiştirmek istemeniz bile sizin dışınızda yapılan planın bir parçasıdır; Öyle dir ki sistem sizden bağımsız yürümekte ve her ne olursa olsun işlemektedir.Bile bile müdahele etmek istesenizde edemezsiniz tıpkı Daisy' i almaya gitmemin bir tesadüf oluşu rastlantılar silsilesi ile sahiplenişim zorluklara rağmen hayatta kalmış olması mükemmel işleyen bir planın küçük bir parçasıdır.Bunu göz ardı etmek var olan herşeyi inkar etmek anlamına geliyor. İmkansız olan bir şey oldu ve herşey mükemmel gidiyordu...İş ve okul hayatımın ani çöküşü ile birlikte askere gitmem söz konusu olduğunda ise sorumluluk almanın ne demek olduğunu tam anlamıyla kavramış bulundum hayatın içinde bir başka canın tüm sorumluluğu sizle iken kime nasıl güvenir bırakıp gidersiniz bunun anlamı biraz karmaşık hele ki sağlık problemi olan birini nasıl olurda bırakabilirsiniz.Hele bir de haddinden fazla acı çektiyse aklımın bir ucunda kalıcaksın daisy elveda gitmeliyim...Uzunca bir süre ayrı kalacağız , başıma gelecekleri biliyordum o yüzden askere gitmeden onu izmir'e ayvalığa getirdim.Şehirden daha uzak daha rahat bir ortama sahip kaz dağlarının eteklerinde bol oksijen bol güneş açık alanı müsait diye,hazır ol kızım trene biniyorsun.Kiraladığım yataklı vagonda uslu uslu oturan mola verdiğimiz istasyonlarda dışarı çıkıp dilediği gibi koşturan daisy kalkma vakti usulca vagonuna geri döndü desem.Bu güne kadar bana en az zorluk çıkarma eğilimi içindeydi istesede istemese de sorsak belki gelmeyi istemeyecek fakat mecburen geliyor çünkü bana güveni tam.Neyse uzun bir yolculuktan bahsediyoruz barınaktan başlayıp ölmek üzereyken ülkenin bambaşka bir yerine yaptığı yolculuktan bunu onun tarafından incelemek anlamak lazım her ne kadar köpek diyip geçsek te işin aslı öyle değil onlarında öncelikleri onlarında beklentileri var bunlar ne dir? Diye düşünmek lazım trene binen bir köpek korkar çünkü hareket halindedir ve nereye gittiğini anlayamaz sürekli koku almaya çalışır heyecana kapılır... Bunlar onun içinde büyük adımlar.Bir şekilde izmire gelebildik trendeki görevlilerin gönlünü kazanarak birazda şansla sağ salim izmire vardık ama bu yolculuğumuzun başlangıcı idi , bir süre burda kalıp yerine alışmaya başlamışken ben askere gittim.Doğal olarak benim kendisini terk ettiğimi düşündüğünü sanıyorum kısırlaştırılmamış olması da ayrı bir problem di zira sağlık problemleri yüzünden kısırlaştırılması doğru değil demişti veterinerimiz zaten oldukça sağlık problemleri vardı, bu sebepten dolayı kısırlaştırmamıştım ben askerdeyken ailemin bana daisy'nin kaçtığını söylememesi ayrı bir sorundu bunu beni üzmemek için yapmış olsalar bile üzücüydü ve benim açımdan katlanılamaz dı. Zaman geçti ve ben asker den gelip daisy 'i sorduğumda şurda burda diye oyalamaya çalıştılar lakin bu o kadar basit değildi Bir işte çalışmaya başladım yaşamaya bile vakit ayıramıyordum öyleki hiç bir özel duruma müsait değildim. Çalıştım çabaladım bir kaza(belkide bir şans eseri işimden ayrıldım).Ancak vakit bulabilmiştim askerden geldikten 1 sene sonra aradan geçen 2 sene de öldümü yaşıyormu ne yer ne içer benim için varlığı bu kadar önemli olan Daisy için sorulan bu sorular çok önemli bir okadar da şaşırtıcıydı cevapları hakkında herkes bir yorumda bulundu...Daisy nerde ne yapıyor kaçtı dediler nereye gider uzun senelerdir tanıdığım coğrafyada kaçtı dedikleri her yeri aramaya karar verdim bu öyle basit bişi değildi yaklaşık 2 büyük ilçe ve bir çok kaza' yı kapsayan bu arama nerdeyse 800-1000 km lik bir mesafe ediyordu her yeri aramalı doğru hareket etmeliydim ya öldüyse .... ya bir araba çarptıysa ya hastalıktan yorgun düştüyse, bu soruları ömrüm boyunca sormaktan sa geç olmadan cevap aramalıydım. Nerelere bakmam gerektiğini düşündüm en başından başladım en yakın siteden ordakiler bir süre gördüklerini beslediklerini sonra başka bir köpek sahibinin ilgi gösterdiğini bir köye götürdüğünü bir süre baktığını buldum o köy yaklaşık 40-45 km uzaktaydı gittim.Aynı gün kişiyi buldum ne olursa olsun arayacaktım.Sorularıma istediğim cevapları bulamadım bir çiftliğe verdiğini şimdi o çiftliğin kapatıldığını öğrendim Kanımın fokurdadığını hala hissediyorum...Sağlığı yerindeydi en azından hala kaza bela ile karşılaşmamış diye kendimi avuttum bir süre daha aradım civar köylere yaptığım ufak geziler le araştırmaya devam ettim öyle ki daisy e benzeyen köpekleri bulmak belkide yavrularının izini bulurum düşüncesiyle her yeri aradım taradım Bergama Barınağına Ayvalık küçük köy hayvan barınağına ve en son dikili hayvan barınağına baktım öyle ki Dikili son durağımdı artık ümitlerim tükenmiş moralim yerle bir olmuştu son umudum dikili barınağında Onu göreceğimi hiç ummuyordum sadece gittim en azından çabaladım demek için yola koyuldum o gün sabah uzun bir yol du ve hatta kaza yaptım belkide geri dönecektim arabayla yaptığım ufak kaza beni geride döndürebilir di yılmadım gittim....Meğer kader beni sınıyormuş gittiğimde 1km uzaklıkta gördüğüm padogların içinden daisy'nin bakışlarını ayırt edebiiyordum desem...Bana bakıyordu..Geldiğimi gördü dedim içimden gerçekten öyleydi daha diğer köpekler farkına varmadan bana bakıyordu hep o yolu gözlediğini adım gibi biliyorum gelecek sahibim bir gün burdan gelecek diye düşündüğünü biliyordum!!! Geldim.. diye hıçkıra hıçkıra çıkan bir sesim var dı arabanın içinde bir yandada ya o değilse diyordum ama bir yanım orda olduğunu hissetti Bunu bütün varlığımla anlıyordum.Daha önce yaşamadığım bir duygu bu evet kesinlikle o olmalı yaklaştım arabayı park ettim uzaktan gördüğüm kafesi bulmaya çalışıyordum ki göz göze geldim...Daisy olmalı başka bi köpek olamaz uzun süredir görmesemde hissettiğim o! her halini bilirim biraz olgunlaşmış ama o daisy biliyorum!!!Seslendim onun anlayacağı bir kaç bişi söyledim önce anlamadığını sandım sonra bakışları hareketleri o kokumu alıp emin olduktan sonra yaptıklarıydı beni kendine düşkün eden size ne anlatsam boş size kilometrelerce uzaktan benim kokumu aldığını orda ilk onu aldığım gün kü gibi beklediğini ama bu sefer gelceğimi bildiğini söylesem inandıramam ama inanın ki öyle beni gördü ve herşey bir anda değişti seni çıkarıcam burdan dedim çünkü görevli kimseyi bulamadım bunca köpek aç susuz barınakta kaderlerine terk mi edilmiş....Belediyeye yaptığım o günkü ziyarette muhatab bile bulamadım onlarla ilgilenen bir kişi olduğunu onunda sabah erken saatte gelip yemek verdiğini öğrendim....Hala açtıracak kimseyi bulamadım geri dönüp tellerin ardından veda ettim gelip seni alıcam merak etme Daisy!.